حزب مشارکت در آستانه زایمان بدون درد

حزب مشارکت در آستانه زایمان بدون درد

چهارشنبه ۰۴ شهریور ۱۳۸۸ ثانیه نیوز- در ادامه بیانیه‌های ساختارشکنانه و ضدانقلابی حزب مشارکت در تاریخ 2/6/88 بیانیه‌ای از این حزب صادر شد. به رغم اینکه اکثر اعضای شورای سیاسی این حزب در بازداشت به سر می‌برند معلوم نیست چه کسانی بر هزینه‌های این حزب سوخته می‌افزایند. این بیانیه که انتخابات مردم در 22 خرداد را کودتا نامیده است و ده‌ها تهمت و اهانت در آن مشاهده می‌شود به نحوی تنظیم شده است که فرجام تلخ این حزب را در تاریخ انقلاب اسلامی می‌نمایاند، دلیل اصلی صدور و تند بودن متن آن زمانی قابل فهم است که بدانیم صدور آن در آستانه تشکیل جلسه دادگاه 3/6/88 صورت گرفت که متن کیفرخواست عمومی دادگاه اختصاص به عملکرد ضدانقلابی این حزب داشت، لذا بیانیه مذکور احتمالاً‌جهت نگهداری در «قاب یادگاری» به عنوان آخرین شاهکار این جماعت در کارنامه آنان ثبت خواهد شد. اعتراف سعید حجاریان به اشتباه در عملکرد و انحراف در تفکر و گرایش به سمت اندیشه‌های خاص غربی برای کسب پشتوانه تئوریک جهت تقابل با نظام اسلامی هیمنه فکری و عملیاتی این جریان پرتناقص و پر خیانت را فرو ریخت و قطعاً در فردای این دادگاه نیز فریادها مبنی بر اعتراف و فشار و ... بلند خواهد شد. اما تیزهوشی حجاریان در استعفا از این حزب نشان می‌دهد که حجاریان خود سازنده آخرین میخ‌هایی است که بر تابوت حزب مشارکت کوبیده می‌شود که دیگر به یاد «فشار از بالا و چانه‌زنی از پایین» برای خوشحالی دشمن این ملک و مملکت نیفتند. فرجام حزب مشارکت میوه رسیده! ادعای خاتمی در تاریخ 16/9/1383 در دانشگاه تهران است که «از اردوگاه اصلاح‌طلبان صدای دشمنان این ملک و مملکت را می‌شنوم.» لذا به نظر می‌رسد این صدا از این پس به عهده خاتمی و دیگران خواهد بود که دولت برآمده از رأی ملت را نامشروع خواندند و برای آن نیز هیچ سندی ارائه نکردند. به نظر می‌رسد با استعفای حجاریان و احتمالاً شاگرد او(سعید شریعتی) از یک سو و ابراز برائت احتمالی همکلاسی این حزب در آینده نزدیک نظیر(بی‌طرف، ابتکار، عارف، حسینی) و محکومیت احتمالی گردن کلفتان این حزب، پایان آن فرا رسیده است. به خاطر عملکرد 12 ساله این جماعت که روی ملی – مذهبی‌ها و همه ضد انقلاب و یا مواضع خود را سفید کرده بودند باید از این پالایش به عنوان یک فرصت استفاده کرد. میرحسین موسوی در دیدار خود با خانواده محسن میردامادی دبیرکل این حزب اعلام می‌دارد: این دستگیری‌ها قابل پیش‌بینی نبود. گویا آقای موسوی از طراحی‌های آنان صددرصد مطلع نبوده است یا عملکرد این جماعت را دور از چشم تیزبین نظام می‌دانسته است که در سناریوی طراحی شده این بخش را لحاظ نکرده است. طبق کیفرخواست مطروحه پس از اعلام یک نظرسنجی مجهول در جلسه 21/3/88 در قیطریه توسط علی هاشمی، بخشی از جوانان این جماعت خواستار انجام حرکت‌های رادیکالی می‌شوند که مصطفی تاج‌زاده آنان را به آرامش و کسب تکلیف از موسوی دعوت می‌کند، که اگر این‌گونه باشد نتایج حاصل از حوادث پس از انتخابات ماحصل یک خیانت دو سویه است. از یک طرف موسوی در طراحی مشارکتی‌ها و مجاهدین انقلاب گرفتار آمد و از طرفی با عملکرد احساسی خویش مچ آنان را برای مردم و نظام بازنمود و فرجام آنان را رقم زد. جهت آسیب‌شناسی فروپاشی حزب مشارکت باید به دلایل اصلی ریزش بخشی از یاران انقلاب اشاره کرد و برخی از دلایل که سنخیت بیشتری با رفتار و عملکرد آنان دارند را برجسته کرد. از جمله این دلایل می‌توان به 1- عدم شناخت صحیح از مبانی انقلاب و نظام جمهوری اسلامی 2- افزایش سن و تغییر ذائقه در مراحل زندگی 3- عدم درک شرایط زمان و مکان 4- گرایش به اشرافی‌گری و دنیا زدگی5- عجب و خودبزرگ‌بینی 6- احساس حقارت و عدم ارضای شخصیتی 7- یأس و ناامیدی نسبت به تحقق اهداف انقلاب اسلامی 8- کم‌رنگ شدن اخلاق و معنویت در حوزه فردی 9- تأثیرپذیری از اندیشه‌های متعارض 10- غلتیدن در ورطه روشنفکری 11- مرعوب شدن در مقابل هیمنه فرهنگی و سیاسی غرب 12- عدم التزام عملی به اجرای عدالت در خصوص خویش. آن‌طور که از دفاعیه حجاریان و اعترافات دیگر اعضای این حزب برمی‌آید، مهم‌ترین مؤلفه‌های مربوط به این جریان تأثیرپذیری از اندیشه‌های متعارض و مرعوب شدن در مقابل هیمنه فرهنگی و سیاسی غرب می‌باشد. اما نمی‌توان به دلایلی همچون عدم شناخت از مبانی حکومت دینی و عجب و غرور نام نبرد. در هر صورت 12 سال وقت لازم بود تا عریانی و نفاق این جماعت به بلوغ برسد و صبر حاکمیت در این‌سال‌ها موجب شناخت بهتر آنان توسط مردم و در عین حال مشخص شدن وزن آنان در میان مردم شد. این درد زایمان اگرچه با نگاه اصولی برای کشور تلخ است اما سابقه عملکرد 12 ساله‌ این حزب روشن کرد که قضاوت مردم در این روزها به مثابه آمپولی است که زایمان بدون درد را تسهیل می‌کند.