آیت الله قاضی و لات محل!

تاریخ انتشار : یکشنبه ۱۰ فروردین ۱۳۹۳ ساعت ۰۸:۵۲

 

 

زمانی که عارف بالله آیت الله سید علی آقای قاضی در نجف زندگی می کردند، هم محله لاتی می شوند که با تمام لاتی اش، ولی مرحوم قاضی را دوست داشت، این لات به قاسم معروف بود. ایشان به قاسم که لات محله شان بود گفت: «قاسم، مگر محبت من را نداری، پس امشب بلند شو و قبل از نماز صبح، نماز شب بخوان و بخواب».
قاسم می گوید: «من نماز حتی صبح را بلد نیستم، چه برسد به نماز شب؛ نمی توانم آن موقع صبح بیدار شوم، چرا که تا ظهر می خوابم.» سید علی آقا جواب می دهد که «تو نیت کن، من بیدارت می کنم.» (یعنی با استفاده از کراماتش او را بیدار می کند!)

قاسم یک ساعتی را نیت می کند و همان ساعت هم بیدار می شود، وقتی بیدار شد دید چه حال خوشی دارد، قاسم رفت وضو بگیرد و در همین که آستین ها را بالا می زد، می گفت:« خدایا در این دنیا کسانی هستند که صدایشان برای ملائکه و تو آشناست؛ اما صدای من آشنا نیست، دیر به درگاهت آمده ام، مرا بپذیر»

این شد که قاسم بعد از این قضیه جز شاگردان آیت الله قاضی می شود؛ به طوری که مردم نیم خورده غذایش را برای تبرک می بردند.