عکسهای ایرانی و خارجی و مطالب جالب
**اگر آمریکا و طرف‌های غربی بفهمند ایران کشور قوی‌ای است، دست از لجبازی برخواهند داشت**عکسهای ایرانی و خارجی و مطالب جالب
**اگر آمریکا و طرف‌های غربی بفهمند ایران کشور قوی‌ای است، دست از لجبازی برخواهند داشت**اعدام فرعون
از قافله صعودکنندگان از دیوار سفارت آمریکا در تهران، اکثرا به نیمه چپ زمین سیاست جمهوری اسلا‌می افتادند و اندکی به نیمه راست آن. فروز رجایی‌فر از آن راست‌نشینانی است که در آن زمان دانشجوی رشته مهندسی پلیمر دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی‌تکنیک) بود و بعدها در رشته علوم سیاسی در مقطع دکترا ادامه تحصیل داد. رجایی‌فر از دانشجویانی بود که شخصا به چند سند فوق‌محرمانه در کشوی میز کاردار سفارت آمریکا دسترسی داشته و گفته نقش فعالی نیز در خواندن و رمزگشایی و چسباندن اسناد محرمانه داشته است. به نوشته «اعتماد ملی»، رجایی‌فر امروز اصولگرایی است در کسوت دبیرکل ستاد پاسداشت شهدای نهضت جهانی اسلا‌م که در اعتراض به اقدام اصولگرایان شورای شهر دوم تهران در تغییر نام «خیابان سروان خالد اسلا‌مبولی» شکل گرفت و تنیچند از استشهادیون برای انجام عملیات شهادت‌طلبانه در اراضی اشغالی ثبت‌نام کردند که به دلا‌یلی متوقف شد. فعالیت آنها معطوف شده به تهیه و تولید فیلم‌های مستند که گرد مقاومت اسلا‌می فلسطین و لبنان می‌چرخد و البته بیشتر از آنکه تولیدی باشد تدوینی است؛ در مکتب شهادت‌طلبان، اسطوره مرکاوا، بادهای شمالی، روی خط آتش، شکار مهندس، اسطوره عماد، اسرار یک ترور (عماد مغنیه)، هنر زندگی، دختران زیتون، پرچمداران خورشید، وعده صادق، دفاع از خود، در ضیافت اسلحه11 و 2) و مبادله بزرگ فیلم‌های مستندی هستند که منتشر کرده‌اند و شانزدهمین آنها «اعدام فرعون» است؛ فیلمی 62 دقیقه‌ای به زبان عربی و زیرنویس فارسی با تصاویری مستند از ترور محمد انور سادات رئیس‌جمهور پیشین مصر توسط سروان خالد احمد شوقی اسلا‌مبولی و همقطارانش، همراه با گفت‌وگوهایی از جیهان سادات همسر سادات، فعالا‌ن جنبش‌های اسلا‌می مصر، نخست‌وزیر و وزیر کشور سابق مصر، وکیل خالد اسلا‌مبولی و چند روزنامه‌نگار. فیلم برای «ترویج فرهنگ شهادت‌طلبی» ساخته شده، ولی بیش از آن به جنجالی تازه در روابط ایران و مصر تبدیل شده که ستاد پاسداشت شهدای نهضت جهانی اسلا‌م طی 5 سال اخیر هر تقریبی در این مناسبات را نکوهیده است. در مقدمه چند دقیقه‌ای این فیلم به زبان فارسی، انور سادات، «فرعون مصر» خوانده می‌شود که با امضای معاهده کمپ‌دیوید خیانت می‌کند و سزای خیانت... گفت‌وگو با رجایی‌فر با این تاکید آغاز و پایان می‌یابد که نام فیلم «ترور فرعون» نیست، «اعدام فرعون» است.
فیلم «اعدام فرعون» چگونه ساخته شد؟ تصاویر مستند این فیلم را از کجا به‌دست آوردید؟
در این فیلم از تصاویر آرشیوی استفاده کردیم و حادثه اعدام فرعون مصر (محمد انورسادات) از زبان مسوولا‌ن و فعالا‌ن طرفدار یا مخالف مصری بازگو شده است. البته به فیلم‌ها دسترسی نداشتیم، تصاویری از شبکه‌های مختلف ضبط کرده و فیلم با تدوین جدید همراه با افزودن سناریو و روایت ساخته شده که بخشی از آن که در برگیرنده زندگی سیاسی انورسادات و تصاویری از خیابان شهید خالد اسلا‌مبولی در تهران بوده توسط ما تولید شده است.
یعنی تمام 62 دقیقه فیلم اعدام فرعون مونتاژی است و پیش از این در شبکه‌های مختلف پخش شده که شما همه را یکجا جمع‌آوری و تدوین کردید؟
بله، یکی از منابع ما فیلم مستند شبکه الجزیره بود و دیگری فیلمی است که از یک منبع آمریکایی به قیمت 60 دلا‌ر خریدیم.
گویا این شانزدهمین فیلمی بوده که توسط ستاد پاسداشت شهدای نهضت جهانی اسلا‌م تولید شده، بیشتر آنها هم درباره مقاومت اسلا‌می در اراضی اشغالی و روایت استشهادیون فلسطینی است. چه شد سراغ خالد اسلا‌مبولی رفتید، آن هم در این دوره که تحرکات جدیدی در روابط ایران و مصر دیده می‌شود؟
ستاد پاسداشت شهدای نهضت جهانی اسلا‌م تا حدودی که معرف حضور ایران و جهان اسلا‌م است، فعالیتش در راستای تکریم شهدای نهضت‌های اسلا‌می است و شکل‌گیری آن با موضوع تغییر نام خیابان شهید خالد اسلا‌مبولی تقارن جالبی دارد. در دوره‌ای که لزوم تغییر نام خیابان خالد اسلا‌مبولی برای ایجاد رابطه با مصر در شورای شهر اول تهران سروصداهای زیادی ایجاد کرد که البته به نتیجه‌ای هم نرسید، مقاله‌ای نوشتم و در آن پرسیدم چرا باید نام خیابان شهید خالد اسلا‌مبولی تغییر یابد؟ اگر اینگونه است در عوض ما هم باید درخواست بدهیم مصری‌ها با نبش قبر شاه، جنازه‌اش را به ایران تحویل دهند. شورای شهر دوم که ظاهرا در اختیار اصولگرایان بود رای به تغییر نام خیابان خالد اسلا‌مبولی داد و در واکنش به آن، ستاد پاسداشت شهدای نهضت جهانی اسلا‌م شکل گرفت که اولین اقدام آن تحصن در مقابل ساختمان شورای شهر تهران بود. در تکریم شهید خالد اسلا‌مبولی مراسمی هم در بهشت زهرای تهران برگزار کردیم و سنگ مزار نمادینی در آنجا نصب شد، پلا‌کاردی هم خطاب به شورای شهر دوم نصب کردیم که «تمام تهران شهر خالد اسلا‌مبولی است و نه فقط نام یک خیابان.» از آن پس در زمینه‌های مختلفی در تکریم شهدای نهضت جهانی اسلا‌م و دفاع از ملت مظلوم فلسطین و مقاومت اسلا‌می لبنان فعالیت‌هایی را شروع کردیم و گسترش دادیم و جالب است که بنا بر مقتضیاتی به خاطر شرایط خاص مجبور شدیم برخی فعالیت‌ها را در برخی حوزه‌ها کاهش داده و به تولیدات آموزشی و فرهنگی بسنده کنیم. بیش از 16 عنوان CD تهیه شد که «اعدام فرعون» آخرین آن بود و کمتر از یک‌ماه پیش منتشر شد.
فیلم دختران زیتون که مجموعه مستندی از زنان شهادت‌طلب فلسطینی بود هم بازتاب زیادی داشت.
بله، ما همایش دختران زیتون را هم در تکریم زنان شهادت‌طلب فلسطینی برگزار کردیم تا این حقیقت را بیان کنیم که در اراضی اشغالی نه فقط مردان،که زنان هم آماده انجام عملیات شهادت‌طلبانه برای دفاع از سرزمین خودشان هستند. آن مساله هم به همین شکل بازتاب جهانی پیدا کرد.
شما در دوره‌ای از استشهادیون برای انجام عملیات انتحاری در اراضی اشغالی ثبت‌نام می‌کردید. چرا متوقف شد؟ آمار ثبت‌نام‌شدگان چقدر بود؟
ثبت‌نام‌ها را متوقف کردیم. آمار ثبت‌نام شده‌ها حدود 60 هزار نفر بود که مایل نیستم درباره آن صحبت کنم.
چرا مایل نیستید؟
به همان دلیل که این فعالیت‌ها را متوقف کردیم، اما این ثبت‌نام‌ها سهم مردم ایران را برای دفاع از عتبات عالیات، اجرای حکم سلمان رشدی مرتد و عملیات شهادت‌طلبانه در اراضی اشغالی نشان داد.
اما جایزه اجرای حکم سلمان رشدی همچنان به قوت خود باقی است. آخرین رقم اعلا‌م شده برای مهدورالدم کردن سلمان رشدی چقدر است؟
آخرین جایزه تعیین شده 150 هزار دلا‌ر برای سلمان رشدی است.
به «اعدام فرعون» بازگردیم. روزنامه‌ای مصری نوشته این مستند از تلویزیون ایران پخش شده، در حالی‌که اینگونه نیست. آیا قرار است این فیلم را به صداوسیما بدهید؟
فکر نمی‌کنم. چنین مناسباتی با صداوسیما نداریم، ما به عنوان ستاد مردمی فعالیت می‌کنیم. این مستند اگر پخش شود با توجه به اهمیت موضوع و شرایط آن زمان و مساله امضای معاهده کمپ‌دیوید (بین کارتر، بگین و سادات رهبران آمریکا، اسرائیل و مصر) با استقبال مخاطبان روبه‌رو می‌شود، چنانکه دیدیم مستند «سیره عملی روح‌الله» با چه استقبالی روبه‌رو شد. اگر صداوسیما تصمیم به پخش این مستند بگیرد، استقبال می‌کنیم.
اما این مستند همراه با تبعات سیاسی است و عکس‌العمل‌های دیپلماتیک آن تا مرز احتمال خروج دیپلمات‌های مصری از تهران پیش رفته است. شما در دوره‌ای این فیلم را تهیه کردید که دولت احمدی‌نژاد اهتمام ویژه‌ای به بهبود روابط با مصر دارد و حتی شخص رئیس‌جمهور سال گذشته اعلا‌م کرد اگر دولت مصر آماده باشد، بعدازظهر آن روز حاضریم سفارتخانه‌مان را در قاهره بازگشایی کنیم.
تصریح آقای احمدی‌نژاد حمل بر این نکته است که ما دولتی هستیم که نمی‌خواهیم در انزوا قرار بگیریم و مانع روابط نمی‌شویم، صلح‌طلب هستیم و روحیه وحدت بخشی در جهان اسلا‌م را دنبال می‌کنیم. نمی‌خواهم سخن ایشان را نقد کنم و زیر سوال ببرم، کمااینکه همواره در این باره سخنرانی کردیم و متقاضی عکس‌العمل دولت در این زمینه هستیم. حتی پیش و پس از سفر آقای حداد عادل رئیس سابق مجلس به مصر، در بیانیه‌هایی از دولت خواستیم چنانچه طرز فکری درباره بهبود روابط ایران و مصر وجود دارد، آن را اعلا‌م کند. با اتکا به مواضع حضرت امام درباره قطع رابطه با مصر سوال این است که چه تغییراتی در مواضع مصر ایجاد شده که ایران خواستار بهبود روابط است؛ ما از دولت توضیح خواستیم و قصد رویارویی با دولت در این زمینه را نداریم.
مواضع دولت احمدی‌نژاد درباره بهبود روابط با مصر کاملا مشخص است. این تصمیمی است که دولت اصولگرای ایشان گرفته و پیگیری می‌کند.
من به‌عنوان یک همکار در سنگر مطبوعات تقاضا دارم مسوولا‌ن پاسخگو باشند. این تصمیم هم مربوط به دوره آقای احمدی‌نژاد نیست و به قبل از آن بر می‌گردد. در مراسمی که تحت عنوان «قصاص جلوت» توسط دانشجویان عدالتخواه برگزار شد و من تنها سخنران آن بودم همین سوال‌ها را مطرح کردم. امروز هم اوضاع اسفبار نوار غزه ناشی از عدم رساندن کمک‌های دارویی و غذایی به فلسطینیان از سوی دولت مصر از طریق مرز رفح است. در سالگرد ارتحال امام هم گفت‌وگویی با مجله «گزارش جامعه» که می‌گویند اولین نشریه طرفدار دولت نهم در بخش خصوصی است داشتم و همین مسائل را عنوان کردم و ابهامات موجود در تجدید روابط را گفتم. خواستیم هر کسی پاسخگو است مواضع خود را اعلا‌م کند، اما چنین چیزی مشاهده نکردیم. حالا CD اعدام فرعون منتشر شده که در راستای تکریم شهید خالد اسلا‌مبولی بوده و واقعه اعدام سادات را از زبان فعالا‌ن اسلا‌می مصر، همسر سادات و مقامات وقت مصری بازگو کرده که اینها برای مردم جالب است. ما این فیلم را تهیه، ترجمه و بازسازی کردیم. قبلا در مستندهای مختلف پخش شده بود اما اکنون در این مجموعه آمده است، ولی حالا شاهد واکنش مقامات مصری هستیم. از طرف وزارت امور خارجه ایران هم با ما تماسی خصوصی گرفتند و گفتند بهتر بود پیش از انتشار فیلم با ما مشورت می‌کردید. این درخواست مسموع نیست؛ کارهای ما علنی است. قبلا در مطبوعات اعلا‌م کرده بودیم و اگر در این رابطه موضعی داشتند، باید آن زمان پیگیری می‌کردند و جواب می‌دادند و جواب می‌گرفتند.
مسئولا‌ن وزارت خارجه در تماس با شما فقط گفتند بهتر بود قبل از انتشار فیلم با ما مشورت می‌کردید؟
تماس در این سطح بود. گفتم موضوع این فیلم آنقدر واضح و قدیمی است که احتیاج به طرح و رایزنی ندارد. ما به عنوان ستاد مردمی ملزم به کسب مجوز از نهادهای دولتی نیستیم، اما در عین حال از مشورت استقبال می‌کنیم. ما خواستار پاسخگویی شدیم، آنها پاسخ ندادند. هنوز هم گویی خواب می‌بینم که وزارت امور خارجه گفته آنچه در فیلم بیان شده، موضع رسمی تهران نیست.
شما در میانه تلا‌ش‌های دیپلماتیک سر بهبود روابط با مصر که بهانه آنها نامگذاری خیابانی در تهران به نام خالد اسلا‌مبولی ضارب انورسادات است درباره این واقعه فیلم ساختید و اسمش را هم گذاشته‌اید «اعدام فرعون.» خب مسلم است که این مساله تبعات سیاسی دارد و موضوعی مربوط به گذشته و پیوسته به تاریخ نیست.
سوال من این است آیا ما در این CD اسائه ادبی به حسنی مبارک رئیس‌جمهور فعلی مصر کردیم؟ آیا مسائل عنوان شده در این فیلم، مسائل امروز مصر است؟ مصری که چند شب پیش صداوسیما اعلا‌م کرد 2 میلیون نفر از مردم آن از فرط فقر در گورستان‌ها زندگی می‌کنند، حسنی مبارک خود را امیرالمومنین می‌نامد و گاز مجانی به اسرائیل صادر می‌کند که الا‌زهر حکم مخالفت با این کار را صادر می‌کند. البته در پیگیری اخبار و واکنش‌های تولید این فیلم دیدم مطبوعات عربی نوشته‌اند ایران در حالی به سادات عنوان خیانتکار می‌دهد که خود در سال 1973 در دوره تحریم اعراب، به اسرائیل نفت صادر می‌کرد؛ خب این مساله که متعلق به دوره همان شاهی است که شما با فضاحت پس از فرار از ایران پناهش دادید و از او استقبال کردید. ما وارد فضای امروز مصر نشدیم، چرا باید این فیلم به تجدید روابط با مصر ضربه بزند؟ مساله راجع به 27 سال پیش است. به نظر می‌رسد تعصب دولتی‌های مصر درباره سادات در ملت آن کشور دیده نمی‌شود، چنانکه پس از ترور سادات قیام مردم مصر به تاسی از انقلا‌ب اسلا‌می ایران، ظرف سه هفته سرکوب شد تا آنگونه که مقامات قاهره گفتند مصر به سرنوشت ایران دچار نشود. خانواده سادات و دولت مصر چنان حساسیتی نشان می‌دهند که گویا مساله روز است و در بیانیه «تامر خلیل» معاون وزارت خارجه مصر می‌گوید دولت ایران اصلا حساسیت‌های ما را درک نمی‌کند. البته آنها حق دارند چنین تصوری داشته باشند. فضای آزادی بیان در ایران چنان است که هر کس آزاد است نقطه نظرات خود را بیان کند ولو با نظرات رسمی و دولتی در اختلا‌ف باشد ولی در مصر چنین فضایی نیست که کسی اینگونه نظرات خود را آزادانه بیان کند و فعالیت‌های مردمی در ایران را نمی‌‌توان به پای دولت نوشت. اما نمی‌دانم در ایران چه شده که وزارت خارجه اظهار می‌کند این فیلم موضع رسمی تهران نیست؟ آیا آنها فیلم را مشاهده کردند که چنین می‌گویند؟ مگر امام نفرمودند این عید قربان مبارک‌تر است چرا که سادات نیز به بقیه فرعون‌های مصر پیوست؟ امام در پی معاهده کمپ‌دیوید حکم به قطع رابطه با مصر دادند و وزارت خارجه دولت موقت و آقای دکتر یزدی آن را اعلا‌م کردند. آیا مواضع ما نسبت به ترور سادات و وقایع آن دوره را می‌توان از تاریخ حذف کرد؟
این نظر در عرف دیپلماتیک چه مفهومی دارد؟ قیاس مع‌الفارق است اما فرض بگیریم (بدون اینکه بخواهیم تشبیه کنیم) در کشوری فیلمی درباره بمب‌گذاری در دفتر نخست‌وزیری و شهادت محمدعلی رجایی و محمدجواد باهنر ساخته شود و در آن از مسعود کشمیری تجلیل کنند. باز هم می‌گویم قیاس مع‌الفارقی است. آیا باید ایران سکوت کند و بگوید حالا این مساله به تاریخ پیوسته و فیلمسازانش بگویند چرا دلگیر می‌شوید مساله مربوط به 27 سال پیش است؟
شما باید ملت مصر را از دولتش جدا کنید. در مطبوعات عربی گفته شده که مستند اعدام فرعون با استقبال گسترده‌ای در بین مخاطبان مصری همراه بود؛ چرا که می‌توانند پی به حقیقت یک واقعه تاریخی با مستندات واقعی ببرند. ملت مصر نشان داد طرف اعدام‌کنندگان سادات بود.
مصری‌ها چطور از ساخت این فیلم مطلع شدند؟ چرا به آن واکنش نشان دادند و چطور شد که فیلم به دست مخاطبان مصری رسید که می‌گویید با استقبال گسترده هم مواجه شده است؟
این واکنش‌ها و بازتاب‌ها به خاطر غیرت دختر انور سادات بوده، کاش ما هم چنین وفاداری داشتیم. ما برای اینکه جنجال‌آفرینی نکنیم و تنها در گستره کار فرهنگی باقی بمانیم فیلم را حتی وارد اینترنت هم نکردیم و حتی به زبان‌های دیگر هم ترجمه نکردیم. اینکه فیلم چگونه به دست مقامات مصری رسیده ما نمی‌دانیم. اما دفتر حفاظت از منافع مصر در تهران بسیار فعال است. چنانکه دو سه ماه پیش وقتی درباره بحران غزه دانشجویان ایرانی اجتماع 100 نفره‌ای روبه‌روی دفتر حفاظت از منافع مصر برگزار کردند، وزارت خارجه مصر واکنش تندی نشان داد و از دولت ایران خواست مانع از برگزاری چنین اجتماعاتی شود. نباید بگذاریم امواج حکومت دیکتاتوری مصر در تصمیم‌گیری‌ها مانع شود.
ببینید، من از موضع یک ایرانی با شما به عنوان یک ایرانی صحبت می‌کنم، مصری‌ها چه می‌گویند بماند برای خودشان. خانم رجایی‌فر! مقامات وزارت خارجه ایران آنگونه که شما هم گفتید اعلا‌م کردند این مواضع رسمی ایران نیست و مسوول اطلا‌ع‌رسانی دفتر حفاظت از منافع ایران در قاهره در گفت‌وگو با روزنامه الشرق‌الا‌وسط هم چنین موضعی اتخاذ کرده است.
این قضیه در تاریخ اتفاق افتاده و ایران هم با مصر در پی توافق کمپ‌دیوید قطع رابطه کرده است. چطور موضع رسمی ایران این نیست؟ حتی به مسائل سیاسی که به دلیل معاهده کمپ‌دیوید، ایران با مصر قطع رابطه کرد نپرداختیم. ما محافظه‌کارانه فیلم را ساختیم. الا‌ن که فکر می‌کنم، می‌بینم نباید محافظه‌کاری می‌کردیم. از دولت سوال کنید آیا این مطالب دروغ است؟ آیا آنچه می‌گوییم مواضع جمهوری اسلا‌می نبوده است؟ چنانچه تفسیر دیگری دارند روشن و شفاف اعلا‌م کنند. بله می‌بینم اتفاقاتی افتاده و به‌نظر من طرف ایرانی کوتاه آمده است و من به‌عنوان یک فعال سیاسی، دانشجوی پیرو خط امام و اصولگرا می‌پرسم چرا آقای حدادعادل به مصر رفتند؟
آمادگی احمدی‌نژاد برای دایر کردن سفارتخانه در قاهره و سفر حدادعادل نشان‌دهنده این نیست که این تصمیم نظام است و تصمیمات کلی نظام در حوزه سیاست خارجی هم مورد تایید مقام معظم رهبری است؟
به‌عنوان کسی که 30 سال است کار سیاسی می‌کنم به این نتیجه رسیدم که اگر بنی‌صدر از خانه امام بیرون آمد و گفت نظر امام بر کاندیداتوری من است، تا این را از زبان امام نشنوم باور نکنم. اگر مقام معظم رهبری بفرمایند ایران باید با مصر رابطه داشته باشد برای تبلیغ مواضع ایشان پیشقدم هم می‌شوم. مگر طرح سه‌فوریتی تحمیلی پروتکل الحاقی را به مجلس نبردند، باید فکر کنیم که رهبری راضی بودند؟
علی لا‌ریجانی هم به مصر سفر کرد. او که آن زمان نماینده مقام معظم رهبری در شورای‌عالی امنیت ملی بود.
آقای لا‌ریجانی سفری شخصی به مصر داشت و نه رسمی. علا‌وه بر آن وقوع هر پیشامدی در روابط دیپلماتیک به منزله انکار گذشته نیست، چنانکه دولت مصر هم حاضر به انکار گذشته نیست. چطور می‌توان از مواضع تاریخی جمهوری اسلا‌می و امام راحل عدول کرد؟
عرصه دیپلماسی عرصه دینامیکی است؛ نه مواضع ایستا است و نه رویکردها ماندگار. لا‌اقل در روابط ایران با عربستان سعودی، عراق و حتی آمریکا دیدیم که تغییر نگرش‌ها در سیاست خارجی رخ داد و نمایندگان ایرانی و آمریکایی سه دور درباره امنیت و ثبات در عراق با یکدیگر گفت‌وگو کردند.
هنوز تحریم مذاکره با آمریکا سر عراق بر جای خود هست و مقام معظم رهبری جواز صادر نکرده‌اند که درباره موضوعی غیر از عراق گفت‌وگویی صورت گیرد. اما می‌بینیم مقامات عزل شده و نشده بر سر کار می‌گویند ما حاضریم با آمریکا رابطه داشته باشیم. به عنوان یک شاهد تحرکات سیاسی، وقایع را تا امروز پیگیری می‌کنم و می‌بینم که آرمان‌های ما این است و در صورت عدول از آن به خود حق انتقاد می‌دهم. اگر طرز فکر مسوولا‌ن تغییر یافته باید پاسخگو باشند.
خانواده انورسادات اعلا‌م کرده‌اند در حال بررسی اقدام حقوقی علیه تهیه‌کنندگان این فیلم مستند هستند و رقیه‌سادات دختر رئیس‌جمهور سابق مصر گفته سازندگان فیلم باید پیش از ساخت این فیلم از خانواده ما اجازه می‌گرفتند. فکر می‌کنید در توان آنها هست که اقدامی حقوقی علیه ستاد پاسداشت شهدای نهضت جهانی اسلا‌م و شما انجام دهند؟
اینها لا‌ف زدن است. به‌کجا می‌خواهند شکایت کنند؟ دادگاه لا‌هه که نمی‌توانند؛ قوه قضاییه ایران که نمی‌دانم، شاید بتوانند از این طریق علیه ما اقدام کنند! اگرما را به مصر دعوت کنند، می‌رویم و دفاع می‌کنیم. نکته جالب این است که رقیه‌سادات گفته چرا از مادر من اجازه نگرفتند که تصویرش را در فیلم استفاده کنند. سوال ما این است آیا پدر شما وقتی شاه خائن و جنایتکار را در اوج خشم ایرانی‌ها به مصر دعوت کرد، از ملت ایران اجازه گرفت؟ چه ضعفی در ملت ایران دیده‌اند که به این شکل شاخ و شانه می‌کشند؟ من یک نفر این فیلم را ساختم، اگر مجازاتی هست تحمل می‌کنم. دیدگاه ما در مسائل اعتقادی و سیاسی و حتی اجتماعی مبتنی بر دیدگاه امام است و هرگز از مواضع امام عدول نمی‌کنیم و مقام معظم رهبری نیز در خط امام هستند.
تصمیم‌گیری‌ها درباره مصر در دوره اصولگرایان صورت گرفته که خود را ولا‌یتی‌تر از اصلا‌ح‌طلبان می‌دانند، اتفاقا شما هم اصولگرا هستید و از نظر سیاسی دارای قرابت با این مجموعه که امروز در حاکمیت است.
همانطور که شما گفتید آنها اصولگرا هستند و اتفاقا ما هم اصولگراییم. اصولگرایان هم با یکدیگر اختلا‌فاتی دارند. سفیر همین دولت نهم می‌گوید وزارت امور خارجه جزیره جدا از نظام است. در این باره هم شاهد شکاف بین رئیس‌جمهور و وزارت امور خارجه هستیم.
اتفاقا اشتیاق احمدی‌نژاد برای بهبود روابط با مصر، اگر بیشتر از وزارت خارجه نباشد کمتر نیست.
شک نداریم اگر رئیس‌جمهور این فیلم را ببینند، نمی‌گویند که این موضع رسمی تهران نیست. به‌نظر ما مسوولا‌ن وزارت امور خارجه این فیلم را ندیدند که موضع‌گیری کردند، چرا که اگر دیده بودند بنا بر شرایط آن زمان می‌بینند در موضع‌گیری اشتباه کردند و باید عذرخواهی کنند. مطمئنیم اگر آقای احمدی‌نژاد فیلم را ببیند، مخالف نظر وزارت خارجه موضع می‌گیرد.
پس ما هم قبر شاه در مصر را بهانه کنیم و ندیده بگیریم که همین دیپلماسی آشتی‌جویانه بود که مصری‌ها را واداشت نام «خیابان محمدرضا پهلوی» را در قاهره به «دکتر مصدق» تغییر دهند؟
مساله یک خیابان و یک قبر نیست. مساله اختلا‌ف اسلا‌م ناب محمدی در ایران با اسلا‌م آمریکایی مصری‌ها است. امام چرا فرمودند چطور باید به سادات مسلم بگوییم؟ مساله فقط نام خیابان در قاهره یا تهران نیست. حمایت از شاه و تکریم او اهانتی بود که به ملت ایران شد؛ چرا ما حساسیت نداریم که بگوییم این مسائل متعلق به 30 سال پیش نیست؟ در آن بیانیه گفتیم مبارک به سادات وفادارتر است تا برخی مسوولا‌ن به خط امام.