جاهلیت پیش از اسلام چنین تصویری را از زن ارایه مینمود:
زن یعنی ظرفی برای پرورش موجودی (فرزند) که پس از تولد، سودی برای پدر یا مادر داشته باشد.
زن وسیلهای است که همانند شتر، اسب، گوسفند و لوازم زندگی به دیگران ارث میرسد.
هدیهای زیبا که یا پیشکش بود و یا در جنگها، جسم و روحش، مباح جنگجویان میشد.
کارگر بیجیره و مواجبی که به چوپانی و کلفتی یا کیسهکشی سلاطین زر و زور داده میشد.
ابزاری برای خوشگذرانی و هوسرانی.
موجودی که به هر نامی خطاب میشد، جز «انسان»!