شعری از احمد عزیزی درباره حضرت زهرا (س)

شعری از احمد عزیزی درباره حضرت زهرا (س)

احمد عزیزی شاعر معاصر که پس از ماه‌ها هفته گذشته از کما خارج شد، یک مثنوی درباره حضرت فاطمه زهرا (س) دارد که در روز مادر به همه مادران تقدیم می‌شود.      عشق من! پاییز آمد مثل پار باز هم ما بازماندیم از بهار احتراق لاله را دیدیم ما گل دمید و خون نجوشیدیم ما باید از فقدان گل، خون‌جوش بود در فراق یاس، مشکی‌پوش بود یاس بوی مهربانی می‌دهد عطر دوران جوانی می‌دهد یاس‌ها یادآور پروانه‌اند یاس‌ها پیغمبران خانه‌اند یاس ما را رو به پاکی می‌برد رو به عشقی اشتراکی می‌برد یاس در هرجا نوید آشتی‌ست یاس دامان سپید آشتی‌ست در شبان ما که شد خورشید؟ یاس بر لبان‌ ما که می‌خندید؟ یاس یاس یک شب را گل ایوان ماست یاس تنها یک سحر مهمان ماست بعد روی صبح پرپر می‌شود راهی شب‌های دیگر می‌شود یاس مثل عطر پاک نیت است یاس استنشاق معصومیت است یاس را آیینه‌ها رو کرده‌اند یاس را پیغمبران بو کرده‌اند یاس بوی حوض کوثر می‌دهد عطر اخلاق پیمبر می‌دهد حضرت زهرا دلش از یاس بود دانه‌های اشکش از الماس بود داغ عطر یاس زهرا زیر ماه می‌چکانید اشک حیدر را به چاه عشق محزون علی یاس است و بس چشم او یک چشمه الماس است و بس اشک می‌ریزد علی مانند رود بر تن زهرا، گل یاس کبود گریه، آری گریه چون ابر چمن بر کبود یاس و سرخ نسترن این دل یاس است و روح یاسمین این امانت را امین باش ای زمین نیمه شب دزدانه باید در مغاک ریخت بر روی گل خورشید، خاک یاس خوشبوی محمد داغ دید صد فدک زخم از گل این باغ دید مدفن این ناله غیر از چاه نیست جز تو کس از قبر او آگاه نیست گریه کن زیرا که گل‌ها دیده‌اند یاس‌های مهربان کوچیده‌اند