عکسهای ایرانی و خارجی و مطالب جالب
**اگر آمریکا و طرفهای غربی بفهمند ایران کشور قویای است، دست از لجبازی برخواهند داشت**عکسهای ایرانی و خارجی و مطالب جالب
**اگر آمریکا و طرفهای غربی بفهمند ایران کشور قویای است، دست از لجبازی برخواهند داشت**افشاگری مهم روزنامه اسرائیلی درباره حمله به ایران
اسرائیل بدون هماهنگ کردن تحریمهایش با آمریکا، به ایران حمله نخواهد کرد. تاکتیک این کار میتواند متفاوت باشد؛ نشان دادن چراغ زرد چشمک زن و یا درخواست مستقیم برای چراغ سبز. حمایت اینچنینی آمریکا در درجه اول، بسته به شخصی است که در نوامبر آینده هدایت کاخ سفید را به دست خواهد گرفت.روزنامه «هاآرتص» که در اسرائیل به عنوان یک رسانه ملیگرا و در عین حال منتقد دولت شناخته میشود، فاش کرد: فضاسازیهای اخیر درباره مانور اسرائیل و نیز واکنش مقامات آمریکایی، بیمبناست و اسرائیل فعلا قصد حمله به ایران را ندارد، چراکه سرنوشت کاخ سفید مشخص نیست و نیز واکنش ایران به این حمله، قطعا سخت خواهد بود.
به گزارش سرویس بینالملل «تابناک»، این روزنامه معتبر نوشت: مقامات اسرائیلی در حالی به تازگی مواضع خود را علیه ایران شدیدتر کردهاند که پیام «ایهود اولمرت»، نخستوزیر اسرائیل، به «سالایی مریدور»، سفیر اسرائیل در واشنگتن و «شائول موفاز»، وزیر حملونقل اسرائیل روشن است: اسرائیل یک ایران اتمی را تحمل نخواهد کرد.
در واقع اسرائیل بسیار نگران است که ایران، توانایی تولید سلاحهای اتمی را پیدا کند.
مواضع آشکار ایران و مذاکرات نزدیک رهبران اسرائیل با دیگر رهبران جهان، میتواند به عنوان زمینهسازی برای حمله احتمالی اسرائیل به ایران تفسیر شود. این امر در مورد سایر ارگانهای مرتبط با پرونده اتمی ایران مانند «موساد»، وزارت اطلاعات، فرماندهی عملیات نیروهای دفاعی اسرائیل، نیروی هوایی اسرائیل و کمیسیون انرژی اتمی این رژیم صادق است و همه آنها در حال طرحریزی سناریویی برای حمله به ایران هستند.
این وظیفه حرفهای تمام این سازمانهاست که موقعیت شغلی آنها اقتضای آن را دارد. اما هیچ تحلیل و نتیجهگیری دقیقی، از نزدیک بودن حمله اسرائیل به ایران سخن نمیگوید.
همانگونه که «نیویورکتایمز» نیز در 19 ژوئن خبر داده بود، نه تنها این تصمیم در حلقههای بلندپایه اسرائیل گرفته نشده است، بلکه این پرسش حتی مورد بحث هم قرار نگرفته است.
از نظر اسرائیل، تصمیم حمله به ایران برای نابودی تأسیسات هستهای این کشور، آخرین راهحل است و شانس وقوع چنین حملهای، به شدت بسته به متغیرهای دیگری است که در قالبهای زمانی متفاوتی مطرح هستند.
مهمترین متغیر، تطابق اسرائیل با آمریکا مانند الگوهای پیشین است. جنگ شش روزه سال 1967،جنگ «یومکیپور» در سال 1973 و دو جنگ لبنان و به تازگی حمله آنها به رآکتور اتمی سوریه.
اسرائیل بدون هماهنگ کردن تحریمهایش با آمریکا، به ایران حمله نخواهد کرد. تاکتیک این کار میتواند متفاوت باشد؛ نشان دادن چراغ زرد چشمک زن و یا درخواست مستقیم برای چراغ سبز. حمایت اینچنینی آمریکا در درجه اول، بسته به شخصی است که در نوامبر آینده هدایت کاخ سفید را به دست خواهد گرفت.
متغیر دیگر، تحریمات بینالمللی علیه ایران است که به کندی پیش رفته است. روسیه و چین تلاشهای آمریکا و اتحادیه اروپا را برای اعمال تحریمات شدید بر ایران خنثی کردهاند اما اسرائیل هنوز هم تسلیم نشده و امیدوار است تا مسکو و پکن با تغییر سیاستهای خود، تحریمات سختتری را علیه ایران اعمال کنند.
یک فاکتور مهم دیگر، اوضاع داخلی ایران است. ماه می آینده، انتخابات ریاستجمهوری در ایران برگزار میشود و حمایت نکردن رهبر ایران از احمدینژاد به علت وضعیت بد اقتصادی و یا جلوگیری از نامزدی دوباره وی برای ریاستجمهوری، میتواند باعث چرخش بزرگی در برنامه اتمی ایران شود.
هرچند همه کارشناسان موافقند که تمایل دستیابی به برنامه اتمی در همه جناحهای ایران وجود دارد، اما هنوز هم اختلافاتی دراین مورد پابرجاست.
تحلیل روزنامه صهیونیستی در حالی منتشر میشود که تصمیمگیریهای سرنوشتساز درخصوص برنامه هستهای، از سوی رهبر ایران انجام میشود.
«هاآرتص» میافزاید: امکان یک پیشرفت غیرمنتظره تکنولوژیک هم وجود دارد. اینکه ایران پیش از انتخابات فوریه 2009 و در سیامین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی خود، از موفقیت در همه مراحل غنیسازی خبر داده و اعلام کند که قادر به تولید سلاح اتمی است.
چهارمین متغیر که تمام تصمیمات سیاسی اسرائیل بر پایه آن گرفته میشود، آمادگی نیروی هوایی و دیگر آژانسهای اسرائیلی است که در این حمله احتمالی مشارکت خواهند داشت. آیا اسرائیل قادر به حمله به نقاط حساس ایران که برنامههای اتمی ایران در آنها قرار دارد، میباشد؟
تنها در صورتی که برای تمام این پرسشها پاسخ روشنی موجود باشد، مقامات اسرائیل حاضر به انجام این کار خواهند شد. آنها در درجه نخست، تاوان سنگینی را که اسرائیل در قبال این کار پرداخت میکند را در نظر میگیرند. چرا که بیشک ایران نیز به واکنش در قبال این حمله خواهد پرداخت.
جدای از اینها، اسرائیل تنها زمانی این ذهنیت خود را به عنوان آخرین راهحل عملی خواهد کرد که بداند آمریکا به ایران حمله نمیکند،رژیم ایران تغییر مسیر نخواهد داد و اینکه تحریمات بدون اثر باقی خواهند ماند. تنها در این صورت است که کابینه اسرائیل یکی از مهمترین تصمیمات تاریخ خود را خواهد گرفت.
به گزارش سرویس بینالملل «تابناک»، این روزنامه معتبر نوشت: مقامات اسرائیلی در حالی به تازگی مواضع خود را علیه ایران شدیدتر کردهاند که پیام «ایهود اولمرت»، نخستوزیر اسرائیل، به «سالایی مریدور»، سفیر اسرائیل در واشنگتن و «شائول موفاز»، وزیر حملونقل اسرائیل روشن است: اسرائیل یک ایران اتمی را تحمل نخواهد کرد.
در واقع اسرائیل بسیار نگران است که ایران، توانایی تولید سلاحهای اتمی را پیدا کند.
مواضع آشکار ایران و مذاکرات نزدیک رهبران اسرائیل با دیگر رهبران جهان، میتواند به عنوان زمینهسازی برای حمله احتمالی اسرائیل به ایران تفسیر شود. این امر در مورد سایر ارگانهای مرتبط با پرونده اتمی ایران مانند «موساد»، وزارت اطلاعات، فرماندهی عملیات نیروهای دفاعی اسرائیل، نیروی هوایی اسرائیل و کمیسیون انرژی اتمی این رژیم صادق است و همه آنها در حال طرحریزی سناریویی برای حمله به ایران هستند.
این وظیفه حرفهای تمام این سازمانهاست که موقعیت شغلی آنها اقتضای آن را دارد. اما هیچ تحلیل و نتیجهگیری دقیقی، از نزدیک بودن حمله اسرائیل به ایران سخن نمیگوید.
همانگونه که «نیویورکتایمز» نیز در 19 ژوئن خبر داده بود، نه تنها این تصمیم در حلقههای بلندپایه اسرائیل گرفته نشده است، بلکه این پرسش حتی مورد بحث هم قرار نگرفته است.
از نظر اسرائیل، تصمیم حمله به ایران برای نابودی تأسیسات هستهای این کشور، آخرین راهحل است و شانس وقوع چنین حملهای، به شدت بسته به متغیرهای دیگری است که در قالبهای زمانی متفاوتی مطرح هستند.
مهمترین متغیر، تطابق اسرائیل با آمریکا مانند الگوهای پیشین است. جنگ شش روزه سال 1967،جنگ «یومکیپور» در سال 1973 و دو جنگ لبنان و به تازگی حمله آنها به رآکتور اتمی سوریه.
اسرائیل بدون هماهنگ کردن تحریمهایش با آمریکا، به ایران حمله نخواهد کرد. تاکتیک این کار میتواند متفاوت باشد؛ نشان دادن چراغ زرد چشمک زن و یا درخواست مستقیم برای چراغ سبز. حمایت اینچنینی آمریکا در درجه اول، بسته به شخصی است که در نوامبر آینده هدایت کاخ سفید را به دست خواهد گرفت.
متغیر دیگر، تحریمات بینالمللی علیه ایران است که به کندی پیش رفته است. روسیه و چین تلاشهای آمریکا و اتحادیه اروپا را برای اعمال تحریمات شدید بر ایران خنثی کردهاند اما اسرائیل هنوز هم تسلیم نشده و امیدوار است تا مسکو و پکن با تغییر سیاستهای خود، تحریمات سختتری را علیه ایران اعمال کنند.
یک فاکتور مهم دیگر، اوضاع داخلی ایران است. ماه می آینده، انتخابات ریاستجمهوری در ایران برگزار میشود و حمایت نکردن رهبر ایران از احمدینژاد به علت وضعیت بد اقتصادی و یا جلوگیری از نامزدی دوباره وی برای ریاستجمهوری، میتواند باعث چرخش بزرگی در برنامه اتمی ایران شود.
هرچند همه کارشناسان موافقند که تمایل دستیابی به برنامه اتمی در همه جناحهای ایران وجود دارد، اما هنوز هم اختلافاتی دراین مورد پابرجاست.
تحلیل روزنامه صهیونیستی در حالی منتشر میشود که تصمیمگیریهای سرنوشتساز درخصوص برنامه هستهای، از سوی رهبر ایران انجام میشود.
«هاآرتص» میافزاید: امکان یک پیشرفت غیرمنتظره تکنولوژیک هم وجود دارد. اینکه ایران پیش از انتخابات فوریه 2009 و در سیامین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی خود، از موفقیت در همه مراحل غنیسازی خبر داده و اعلام کند که قادر به تولید سلاح اتمی است.
چهارمین متغیر که تمام تصمیمات سیاسی اسرائیل بر پایه آن گرفته میشود، آمادگی نیروی هوایی و دیگر آژانسهای اسرائیلی است که در این حمله احتمالی مشارکت خواهند داشت. آیا اسرائیل قادر به حمله به نقاط حساس ایران که برنامههای اتمی ایران در آنها قرار دارد، میباشد؟
تنها در صورتی که برای تمام این پرسشها پاسخ روشنی موجود باشد، مقامات اسرائیل حاضر به انجام این کار خواهند شد. آنها در درجه نخست، تاوان سنگینی را که اسرائیل در قبال این کار پرداخت میکند را در نظر میگیرند. چرا که بیشک ایران نیز به واکنش در قبال این حمله خواهد پرداخت.
جدای از اینها، اسرائیل تنها زمانی این ذهنیت خود را به عنوان آخرین راهحل عملی خواهد کرد که بداند آمریکا به ایران حمله نمیکند،رژیم ایران تغییر مسیر نخواهد داد و اینکه تحریمات بدون اثر باقی خواهند ماند. تنها در این صورت است که کابینه اسرائیل یکی از مهمترین تصمیمات تاریخ خود را خواهد گرفت.
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد