گزارشی از یک پروژه آمریکایی از آغاز تاکنون
«هارپ»، تحقیق دانشگاهی یا سلاح جنگی؟
فرشتهها با هارپ بازی نمیکنند!
دکتر نیک بگیچ متولد سال 1932 از اعضای حزب دموکرات آمریکا و نماینده ایالت آلاسکا در مجلس نمایندگان این کشور در سال 1972 در یک حادثه هوایی مشکوک جان باخت. وی که فارغالتحصیل دانشگاه مینهسوتای آمریکا بود، کتابی به نام «فرشته ها با هارپ بازی نمیکنند» را در سال 1965 منتشر کرد. این کتاب که بعدها 2 فیلم ویدئویی با نام «فرشته ها هنوز هم با هارپ بازی نمیکنند» در سال های 1995 و 2008 از روی آن ساخته شد در واقع به جنبههای نظامی استفاده از تکنولوژی هارپ اشاره دارد. پس
صفا صهری: «HAARP» که مخفف عبارت «برنامه تحقیقاتی آرورال فعال در فرکانس بالا»ست، نوعی تسهیلات تحقیقاتی یونوسفریک است که توسط نیروی هوایی ایالات متحده، دانشگاه آلاسکا و آژانس تحقیقات پیشرفته دفاعی آمریکا هدایت میشود. مطالعه روی این طرح که شامل شناخت بیشتر لایه یونوسفر جو و چگونگی استفاده ارتباطی و امنیتی از این لایه جو است، نخستین بار از سال 1993 آغاز شد و نخستین پروژه تحقیقاتی در این زمینه طی برنامهای 20 ساله تعریف شد. سایت «ه.ا.ا.ر.پ» که در حال حاضر به عنوان رادار VHF و UHF، مترمغناطیسی و دوربینهای نوری مورد استفاده قرار میگیرد با هزینهای بالغ بر 250 میلیون دلار در سال 2008 از محل مالیاتهای مردم آمریکا ساخته شده است. این پروژه با تغییر سیگنال 6/3 مگاوات به 8/2 مگاهرتز در باند HF آن را وارد لایه یونوسفر جو میکند. چنین سیگنالی میتواند توضیح چگونگی تأثیر لایه یونوسفر بر سیگنالهای رادیویی باشد و در نتیجه منجر به توسعه سیستم ارتباطی و جهتیابی شود. این سیستم کاربردهای شهری و نظامی گستردهای از جمله افزایش دقت جهتیابی دستگاههای GPS در تحقیقات زیرآب و
زیر زمین دارد. دستاندرکاران این پروژه مدعی هستند هارپ میتواند روشهای ارتباطی زیردریاییها و کشف معادن معدنی زیر زمین را متحول کند. یکی از کاربردهای این تکنولوژی تنظیم نقشه کشورهایی مانند ایران و کره شمالی است. تجهیزات کنونی به دلیل نقایص موجود هنوز به این کشورها دسترسی ندارد، اما در تحقیقات بعدی با ایجاد سکوهای متحرک میتوان به این کشورها نیز دسترسی یافت. این پروژه با حمایت مالی دفتر تحقیقات نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا، لابراتوار تحقیقاتی نیروی هوایی این کشور و مدیریت دانشگاه آلاسکا انجام میشود. دانشگاهها و مؤسسات آموزشی دیگری نیز در پیشرفت این پروژه نقش داشتهاند که از جمله آنها باید از دانشگاه استنفورد، دانشگاه ماساچوست و دانشگاه مریلند نام برد. بر اساس اعلام منابع مدیریتی هارپ، دانشمندان حتی در صورتیکه از ملیتهای غیرآمریکایی باشند، میتوانند بدون هیچگونه محدودیت امنیتی در این پروژه مشارکت داشته باشند. همچنین با توجه به اعلام سایت رسمی مرکز هارپ اطلاعات این مرکز هر سال در فصل تابستان به صورت آنلاین منتشر میشود. همچنین دستاوردهای این پروژه هر از گاهی در نشریههای مهم تحقیقاتی دنیا از جمله نشریه تحقیقات ژئوفیزیک منتشر میشود. برای کمک به آشنایی بیشتر با این تکنولوژی لازم است بدانیم اتمسفر به 5 لایه تقسیم میشود. نزدیکترین لایه به سطح زمین به قطر تقریبی 10 کیلومتر تراپوسفر نام دارد و آخرین لایه ترموسفر است. این لایه تشعشعات خطرناک«ماورای بنفش» و«اشعه ایکس» خورشید را جذب کرده و مانند سقفی از ورود آنها به زمین جلوگیری میکند تا زندگی روی کره زمین امکانپذیر شود. یونوسفر بخشی از ترموسفر است که از تجمع ذرات باردار الکتریکی شکل گرفته است. در واقع این لایه به عنوان بالاترین لایه اتمسفر به علت نقشی که در جریان الکتریکی موجود در اتمسفر ایفا میکند، دارای اهمیت فوقالعادهای است. همین ویژگی لایه یونوسفر موجب میشود این لایه برای انعکاس امواج رادیویی به اطراف زمین مورد استفاده قرار گیرد. از سوی دیگر درجه حرارت بسیار بالای این لایه موجب یونیزه شدن مولکولها میشود و در نتیجه بروز یک تغییر کوچک در میزان انرژی این لایه تغییرات وسیعی در وضع درونی هسته زمین، اعماق اقیانوسها و آب و هوا ایجاد میکند. تغییرات انرژی در لایه یونوسفر نهتنها بر کره زمین تأثیرات گستردهای دارد بلکه بر درجه حرارت منظومه شمسی و در نتیجه واکنشهای خورشیدی نیز مؤثر است. سیستم هارپ (HAARP) طوری طراحی شده که روی یونوسفر تاثیر مستقیم داشته باشد. به این ترتیب استفاده از تکنولوژی هارپ موجب قرمز و گداخته شدن یا ذرهبینی شدن لایه یونوسفر میشود. این سیستم در حال حاضر شامل مجموعهای از 180 برج آنتن آلومینیومی به ارتفاع 5/23 متر است که امواج مافوق کوتاه ELF/ULF/VLF را تولید و به یونوسفر پرتاب میکند. این تأسیسات در زمینی به مساحت 23 هزار مترمربع در فاصله 8 مایلی شمال گاکونا در آلاسکا نصب شده است. علت انتخاب آلاسکا برای ساخت این ایستگاه آن است که این ایالت تنها منطقهای است که نور شمالی در آن دیده میشود. در واقع سایت آلاسکا به 2 دلیل انتخاب شده است. لایه یونوسفر در بالای این ایستگاه فرصت تحقیقاتی بسیار خوبی به شمار میآید و از سوی دیگر از آنجا که سایت هارپ به یک میدان الکترومغناطیسی تمامعیار نیازمند است و همچنین تلکسوپها نباید تحت تأثیر آلودگیهای نوری باشند، این مرکز باید از شهرها و مناطقی که در آنها ساخت و ساز انجام شده، دور باشد. امواج آنتنها پس از اصابت به آیونوسفر و بازگشت به زمین نه تنها قدرت نفوذ به اعماق دریاها را دارند بلکه میتوانند به اعماق زمین نیز وارد شوند. عملکرد این امواج مانند امواج موسوم به «رادیو ترموگرافی» است که متخصصان زمینشناسی برای اکتشاف مخازن مختلف نفت و گاز از آن استفاده میکنند. هنگامی که یک موج کوتاه«رادیو ترموگرافی» به اعماق زمین فرستاده میشود به لایههای مختلف برخورد کرده و آن لایهها را به لرزه درمیآورد. از این لرزش صدایی با فرکانس خاص تولید میشود که پس از بازگشت به زمین، شناسایی مخازن زیرزمینی را برای زمینشناسان ممکن میسازد. بهرغم شباهت عملکرد رادیو ترموگرافی و امواج هارپ این 2 تکنولوژی تفاوتهایی با یکدیگر دارند. در ترموگرافی امواج با قدرتی به کوچکی ٣٠ وات لایههای زیرزمینی را به لرزه درمیآورد، در حالی که هارپ سیستم فوقالعاده پیشرفتهتری است که میتواند لایههای زمین را با قدرتی به بزرگی 10 میلیارد برابر امواج ترموگرافی به لرزه درآورد. بدیهی است که هرچه قدرت امواج بیشتر شود، تاثیر آن بر لایه یونوسفر و اثرات ذرهبینی آن بالاتر میرود. تصویر شماره یک نشان میدهد چگونه لایه یونوسفر از طریق امواج، گداخته شده و مرتعش میشود. با ایجاد ارتعاش در این لایه فرکانسهای فوق کوتاهی تولید میشود که پس از بازگشت به زمین قابلیت نفوذ به اعماق این کره خاکی را دارند. در نتیجه ایجاد زلزله و تخریب توسط این تکنولوژی چندان دور از ذهن نخواهد بود. در واقع تکنولوژی هارپ «با ویژگی معدنیابی» برای پیداکردن مخزنهای گازی و نفتی ساخته نشده، زیرا برای مکانیابی مخازن نفتی نیازی به تولید یک میلیارد وات انرژی نیست و استفاده از ترموگراف کافی است. با توجه به تاثیرات هارپ روی یونوسفر و نهایتا تاثیرات آن روی زمین و وضع آب و هوا، باید به دیگر عملکردهای این تکنولوژی دقت بیشتری داشته باشیم. ایجاد تغییرات آب و هوایی به شکل مصنوعی از جمله ایجاد خشکسالی در مناطقی که سابقه خشکی در آنها وجود نداشته، بارندگیهای سیلآسا در مناطقی که به خشک بودن معروف هستند، بروز توفانها و سونامیها و ایجاد زلزله از دیگر کاربردهای تکنولوژی هارپ است. 30 دقیقه قبل از زلزله سیچوان در چین واکنش گداختگی یونوسفر در آسمان مشاهده شد و در پی آن زلزله هولناکی به بزرگی 8 ریشتر خرابیهای گستردهای به وجود آورد. این زلزله که مرکز آن در عمق 10 کیلومتری زیر زمین عنوان شد با حدود 7 هزار پسلرزه خسارات زیادی به همراه داشت. تصویر شماره 2 نشاندهنده رنگ آسمان در لحظات پیش از وقوع زلزله است. تعداد زمینلرزههای20 سال اخیر در نیوزیلند که یکی از زلزلهخیزترین کشورهای دنیا به شمار میرود نیز حقایقی را در زمینه استفاده از تکنولوژی هارپ نشان میدهد. به گزارش سایت محلی جیاناس نیوزیلند در دهههای اخیر نیوزیلند با کاهش 46/2 درصدی تعداد زلزلهها مواجه بوده بهطوری که آمار 15 هزار و 593 زلزله در فاصله 10 سال به 15 هزار و 206 زمینلرزه کاهش یافته است. تصویر شماره 3 نشاندهنده این واقعیت است. همچنین اگر به نمودار زلزله در آلاسکا که تأسیسات هارپ در آن واقع است دقت کنیم متوجه افزایش غیرطبیعی تعداد زلزلهها در آن خواهیم شد. همانطور که جدول تصویر شماره 4 نشان میدهد تعداد زمینلرزهها در سال 2003 میلادی یکباره 4 برابر شده است. این تغییرات ناگهانی میتواند به دلیل انجام آزمایشهای تحقیقاتی ایستگاه هارپ باشد. آمار مرکز اطلاعاتی زمینلرزه آلاسکا نشان میدهد، حدود 18 هزار و 658 زمینلرزه در سال گذشته میلادی در این ایالت به ثبت رسیده که در مقایسه با آمار 4 هزار و 733 زمینلرزه مربوط به دهه گذشته، 8/290 درصد افزایش داشته است.
برخی کارشناسان زلزله هائیتی را طبیعی نمیدانند
وقتی پای هارپ در میان است
برخی منابع خبری میگویند، زلزله 3/7 ریشتری هائیتی طبیعی نیست و آمریکا با اغراض سیاسی خاص با استفاده از سلاح آب و هوایی موسوم به «هارپ» این زلزله را به صورت مصنوعی ایجاد کرده است. بر اساس گزارشی از پایگاه اطلاع رسانی «روسیه تودی» بررسی ناوگان شمالی نیروی دریایی روسیه، دلیل روشنی بر آزمایش سلاحهای لرزهنگاری توسط نیروی دریایی آمریکا پیش از وقوع زلزله در آبهای کارائیب در همسایگی هائیتی است. این گزارش میافزاید: این ناوگان تحرکات و فعالیتهای نیروی دریایی آمریکا در کارائیب را از سال 2008 پیگیری میکرده است. براساس اظهارات منابع روس، آمریکا از اواخر سال 1970 میلادی، پیشرفت چشمگیری در تحقیقات در زمینه سلاحهای زمینلرزهای خود داشته است و در حال حاضر سرگرم تحقیق درباره نحوه کارکرد دستگاههای مبتنی بر پالس، پلاسما، الکترومغناطیس و تکنولوژی صوتی درترکیب با «بمب موج شوک» است. در این گزارش همچنین 2 آزمایش مشابه که توسط نیروی دریایی آمریکا در هفته گذشته انجام شد، مقایسه شده است: زلزلهای با قدرت 5/6 ریشتر که در اطراف شهر اورکای کالیفرنیا ایجاد شد و بدون ایجاد هرگونه تلفات آماری بود و دیگری زلزله منطقه کارائیب (هائیتی) که باعث مرگ حداقل 140 هزار نفر ازمردم بیگناه شد. این احتمال بیشتر وجود دارد که نیروی دریایی آمریکا اطلاعات کافی از خسارتی فاجعهآمیز که به صورت بالقوه در هائیتی تحمیل شده است، دارد. بنا بر این گزارش، این سیستم که توسط ایالات متحده آمریکا آزمایش میشود قادر به ایجاد ناهنجاریهای آب و هوا که باعث سیل، خشکسالی و توفانهای دریایی میشود، است. براساس این گزارش همچنین ارتباطات خاصی بین فعالیتهای لرزهنگاری و لایه آیونسفر کره زمین که در سیستم «هارپ» است، مشاهده میشود. این در حالی است که پس از زمینلرزه، پنتاگون اعلام کرد، کشتی بیمارستانی «یو.اس.ان. کامفورت»، که در «بالتیمور» لنگر انداخته بود را احضار کرده و به هائیتی فرستاده است. این کشتی تنها چند روز بود که در این آبها مستقر شده بود. ارتشبد «داگلاس فریزر»، فرمانده این کشتی گفت: کشتی گارد ساحلی و نیروی دریایی آمریکا، بهرغم محموله محدود هلیکوپترها و مواد کمکی به هائیتی اعزام شده بودند. اگرچه تنها بعد از زلزله هائیتی در زمینه هارپ گزارشهای محدودی منتشر شد اما براساس این گزارشها، هارپ یک پروژه تحقیقاتی است که در ظاهر برای بررسی و تحقیق درباره لایه آیونوسفر (لایه فوقانی جو) و مطالعات معادن زیرزمینی (با استفاده از امواج رادیویی) پایهگذاری شده و توسط آن میتوان اطلاعات معدنهای زیرزمینی را در اعماق کم شناسایی کرد. این سیستم میتواند سونامی، خشکسالی، آتشفشان، سیل و توفان تولید کرده و نیروی برق را از محل تاسیسات هارپ به نقاط دیگری از زمین و همچنین انتقال برق از زمین به ماهوارهها را انجام دهد. این سیستم موجب اختلال و کنترل فرکانسهای نوری مغز در سطوحی به وسعت شهرها شده و انسانها را از راه دور با ایجاد «غش» و تولید «وهم» در مغز کنترل میکند. هارپ موجب قطع برق شهری شده و ایجاد انفجارهای عظیم زیرزمینی با قدرت بمبهای اتمی و بدون تولید اشعههای رادیو اکتیو میکند و دیوارهای رادیویی ضدهواپیما و ضدموشک ایجاد میکند. درواقع همه اسلحههای جنگی معمول و متداول امروز در مقابل این تکنولوژی جدید کاملا متروکه به شمار میآیند به گونهای که «هارپ» میتواند با یک عملکرد همه کامپیوترهای یک هواپیما را از فواصل دور از کار انداخته و موجب سقوط آن شود.
هارپ و نظم نوین جهانی
ثریا فتحیان: سایت آمریکایی آنلاین ژورنال از جمله منابع خبری غربی است که در رابطه با زلزله هائیتی و هارپ مطالبی را منتشر کرده است. جری مازا خبرنگار آزاد که سالهاست درباره Haarp تحقیق میکند، مقاله خود تحت عنوان «هارپ، هائیتی، برژینسکی و NWO» را با اشاره به سابقه مقالات پیشین در این زمینه آغاز میکند و مینویسد: من در تاریخ 25 اکتبر 2005 مقالهای با عنوان «آیا این پروژهای آب و هوایی است یا بلای دولتی؟» نوشتم که در آن مساله دخالتهای دولت در آب و هوا را به تفصیل شرح دادم و به استفاده از زلزله برای ایجاد رعب و وحشت اشاره کردم. اگرچه وقتی مقاله قبلی را مینوشتم بیشتر به توفان کاترینا که در 25 آگوست سال 2005 اتفاق افتاده بود، توجه داشتم، اما با وقوع زلزله هائیتی در روز 12 ژانویه 2010دوباره این موضوع به ذهن من خطور کرد. هارپ تنها یک پروژه تحقیقاتی آب و هوایی نیست بلکه نوعی سلاح آمریکایی است که خرابیهای نجومی گستردهای به وجود میآورد. بهرغم مطرح شدن عناوینی مانند «توهم توطئه»، تنها من نیستم که با وقوع زلزله هائیتی به هارپ فکر میکنم.
وی با قرار دادن لینک تصویری خاصی که چگونگی عملکرد هارپ در وقوع زلزله هائیتی را توضیح میدهد، مدعی است که این فیلم سندی برای اثبات این مدعاست. نویسنده به مقاله این کلیپ تصویری توسط پت رابرتسون، تحلیلگر زلزله هائیتی اشاره میکند و مینویسد: اگرچه دولت آمریکا اصرار دارد که هارپ نوعی تکنولوژی تحقیقاتی در زمینه تغییرات آب و هواست اما در واقع این تکنولوژی در صنایع دفاعی مورد استفاده قرار میگیرد. باید گفت بخش تاریک هارپ در کتاب «فرشتهها با هارپ بازی نمیکنند» بخوبی توسط دکتر نیک بیگیچ و جین مانینگ روشن شده است. اگرچه پروژه تحقیقاتی دانشگاه آلاسکا زمینه «جنگ ستارگان» را فراهم میکند اما این دانشگاه به آن افتخار میکند و مدعی است، حتی بمب اتم نیز با تکنولوژی هارپ قابل دسترسی است. این تکنولوژی که بر پایه مطالعات نیکولاس تسلا و برنارد ایستلاند رشد یافته بیش از هر دستاوردی قدرت تولید زلزله از طریق شلیک نیرو به هدفهای فضایی را دارد.
40 سال پیش زبیگنیو برژینسکی، مشاور جیمی کارتر رئیسجمهور اسبق آمریکا در سازمان فضایی ناسا و مشاور سیاسی کنونی اوباما در مقالهای نوشت: استراتژیهای سیاسی ما بهرهبرداری از تحقیقات علمی در زمینه مغز انسان و رفتارهای او و همچنین هدف ناشناخته دیگری موسوم به هارپ است. گوردون مکدونالد، متخصص مشکلات جنگی، استفاده از سیستم خاصی که میتواند با ایجاد حملههای الکترونیکی الگوی نوسانی خاصی در زمین ایجاد کند را برای اعمال تغییرات فکری در درازمدت در یک منطقه جغرافیایی خاص خبر میدهد. همان طور که در سال 1970 میلادی برژینسکی پیشبینی میکند که هارپ میتواند ابزاری تکنیکی برای کنترل و هدایت جوامع انسانی باشد. برژینسکی پیشبینی میکند که هارپ میتواند موجب سلطه آمریکاییها بر جهان باشد.
در ادامه این مقاله آمده است: درست در روز
11 ژانویه یعنی یک روز پیش از وقوع زلزله هائیتی، آمریکاییها در سناریویی با عنوان آمادگی برای بروز توفان در هائیتی سیستم را آزمایش کرد. در حالی که بیمارستانهای کوبا و ونزوئلا اولین کمکهای بشردوستانه را به هائیتی ارسال کردند، اوباما جلسهای با حضور جو بایدن و افسران ارتش برای اعزام نیروهای نظامی به منطقه زلزلهزده هائیتی برگزار کرد. پرواز هواپیماهای جاسوسی آمریکا از پایگاه کامالاپا در السالوادور به منظور هدایت عملیات نظارتی از طریق نقشههای گوگل و تصاویر ماهوارهای قابل اثبات است. این موضوع که رفتار آمریکاییها بیشتر به اشغال نظامی هائیتی شباهت دارد تا ارسال کمکهای بشردوستانه از سوی بسیاری از صاحبنظران و رسانههای دنیا مطرح شده است. به همین دلیل دانیل اورتگا رئیسجمهور نیکاراگوئه به آمریکا درباره اعزام نیروهای نظامی به هائیتی هشدار داد. اورتگا گفت: آنچه در هائیتی اتفاق افتاده از جمله به دست گرفتن کنترل فرودگاه توسط نظامیان آمریکایی بشدت مرا نگران کرده است. وی افزود به نظر میرسد پایگاههای نظامی ایالات متحده در آمریکای لاتین کافی نبوده است.
مقامات پنتاگون از اعزام بیش از 10 هزار سرباز به هائیتی برای کمک به قربانیان زلزله خبر دادهاند. جری مازا در پایان از مخاطبان خود خواسته است به لینکهای متعددی که در اثبات مدعایش به کار گرفته مراجعه و خود احتمال استفاده از هارپ در بروز این زلزله را بررسی کنند.
هارپ در ایران
بررسی تعداد زمینلرزههایی که در 20 سال اخیر در ایران رخ داده نیز میتواند درباره تأثیر هارپ در ایران مفید باشد. آمار منتشر شده در وبسایت «پژوهشگاه زلزلهشناسی ایران» که با توجه به تعداد زمینلرزههای بالای 3 ریشتر تهیه شده نشان میدهد، از وقتی که ایستگاه هارپ در سال 1998 میلادی تکمیل شد، تعداد زمینلرزهها در ایران بیشتر شده است. همانطور که تصویر نشان میدهد تعداد زمینلرزههایی که در 20 سال اخیر در ایران ثبت شده روند صعودی داشته است، به طوری که آمار میانگین 7/208 زمینلرزه دهه 70 به 4/639 در دهه 80 افزایش یافته است، یعنی تعداد زلزلهها رشدی 4/206 درصدی داشته است. در اینجا سوالی به وجود میآید و آن اینکه چگونه اغلب زمینلرزههای ایران در چند سال اخیر در عمق 14 کیلومتری زمین اتفاق افتاده، در حالی که اطلاعات مربوط به زلزلهها در دهه گذشته نشان میدهد آمار وقوع زمینلرزهها در این عمق صفر یا حداکثر تا 2 درصد بوده است؟! هنگامی که ارگ بم در دیماه 82 پس از 2 هزار سال ایستایی در هم فروریخت، در حالی که اغلب زلزلههای خطرناک در «رگه گسل» یا
«Fault lines» رخ میدهد. در آذرماه 87 هم زلزلهای در بندر لنگه رخ داد. اگرچه این زلزله کمتر از 3 ریشتر بزرگی داشت و خرابیهای زیادی به دنبال نداشت اما اتفاقات غیرقابل توضیحی در حاشیه آن گزارش شد. عادل کهن از ساکنان بندرلنگه درباره این زلزله میگوید: «من ساکن بندرلنگه هستم؛ شهری کوچک در کنار خلیج فارس. 2 هفته قبل زلزله زیاد میآمد که کمتر از 3 ریشتر بود. این زلزلهها تا 2 هفته ادامه داشت. در موقع زلزله بعضی از قسمتهای دریا برای چند لحظه قرمز میشد و در این 2 هفته ماهیها میمردند و بعضیها هم سوخته بودند. بعد از چند روز بوی بدی مثل بوی فاضلاب از طرف دریا به سمت شهر میآمد. در اخبار استان گفته بود که این به خاطر جلبکهای سمی در دریاست (که من در این ٢٧ سالی که در بندرلنگه بودم جلبک سمی نشنیده بودم). بعد از این اعلام کرد که ماهیهای بعضی مناطق استان را کسی مصرف نکند. من یک تکه از فیلم حادثه عجیب که در دریا رخ داده را میگذارم نگاه کنید. من خودم وقتی یک هفته زلزله پشت سر هم میآمد، گفتم، حتما کوه آتشفشان توی دریاست. حالا نظر دوستان چیه...». فیلم ارسالی این شهروند جنوبی در سایتهای اینترنتی موجود است. در این کلیپ که کمتر از یک دقیقه است قرمزی سطح آب کاملا قابل مشاهده است. در سال 1386 نیز بیش از 152 دلفین در خلیج فارس به طور غیرمنتظره در 2 نوبت به فاصله یک ماه مردند و به ساحل دریا کشیده شدند. مرگ ٧٩ دلفین در نوبت اول و ٧٣ دلفین در نوبت دوم با گمانهزنیهای مختلفی همراه بود که البته هیچکدام قانع کننده نبود و دلایلی مانند خودکشی دلفینها یا تأثیر فعالیتهای صیادی بر زندگی آنها با سوختگی یافت شده روی بافتهای بدن آنها منطقی
به نظر نمیرسید.
سازمان محیط زیست در همان زمان بارها با ارسال اطلاعیهها و انجام گفتوگو با رسانهها، اعلام نظر قطعی درباره چگونگی مرگ دلفینها را منوط به تمام شدن مراحل کارشناسی و بررسیهای لازم در نمونه بافتهای بدن دلفینها دانست. با این وجود، حرف و حدیثهای بسیاری درباره اخطار به کشتیهای صیادی صنعتی مطرح بود و گمانهزنیها بیشتر با مقصر بودن این گروه پایان مییافت. در همان زمان بعضی منابع خبری نیز عوامل طبیعی ناشناخته که به دلفینها شوک عصبی وارد کردهاند را علت سوختگی و مرگ آنها اعلام کردند. آیا پاسخ به سؤال مرگ دلفینها در خلیج فارس «هارپ» نیست؟ آیا سوختگی و شوک عصبی بر اثر بازتاب امواج از لایه آیونوسفر به اعماق آبها به وجود نیامده است؟ هارپ (HAARP) به عنوان نوعی پروژه تحقیقاتی درباره لایه آیونوسفر مطرح میشود اما در واقع تولید چنین تکنولوژیای میتواند به عنوان یک سلاح پیشرفته جنگی مورد استفاده قرار گیرد؛ سلاحی که اسلحههای قرن بیستم را از خاصیت خواهد انداخت و به جنگ ستارگان شهرت یافته است.